понедељак, 24. март 2014.


ПОГЛЕД ПРЕКУ СТОМАКОТ

 
 
 
 
 

Кога сум гладна,навечер,

Месечината ми личи на пица

Парче или цела,

Зависно во кој квартал е.

А кога сум сита

Геврекот го гледам

Како универзум

Кој  exnihilo

Ме најадува

Ѕиркајќи низ дупката

Како одново се создава.

Замислувам како мириса  препечениот сусам

Баш сега кога и давам предност

На природната свежа храна.

Да,секоја и чест

Само она кутивче со спомени

Во фиокарот  на мојот ум

Утрово падна

И се истурија сите  слики со рецепти

Сеќавања и вкусови

Така што и да не сакам

Знам дека ќе ме разберете

Оти,

Гладот е хронична состојба

Која не се лечи ниту со

Пица голема како месечината

А  ситоста пак не е ни ситост

Туку СЕТОСТ

Која  геврекот го гледа

Само како

Совршена форма.
 

0 коментара:

Постави коментар