уторак, 25. јануар 2011.

ДВОБОЈ



Dvoboj megu isчekuvaњeto и odloжuvaњeto
Hamlet sekogaш se meшa vo takvite situacii….
No za da ne bide dosadna dilemata sekogaш posle ona da se bide……stoi neшto drugo шto pravi privid deka stanuva zbor za sosem nova situacija и go zbunuva uчesnikot.
Hamlet togaш sovetuva..
Ama uчesnikot neli zbunet misli deka hamlet e izliten и nema poim  za шto se raboti и go turka nastrana.
Nebare donesuvaњeto na odluki sega e izmisleno.
Ama toa zaradi trendot da se bide odluчен…reшitelen…so predpriemaчki duh….,izgleda deka najvaжnata rabota na svetot e da si ,,neшto,,
I шto da pravi naшiov uчesnik so dilemata, koga e zastaren, baven…flegmatik….i edvaj postoi a uшte treba da bide neшto.
Zgora na se namesto predpriemaчka nego go sledi filozofskata priroda. I na sekoe zoшto ima zatoa и na sekoe neшto….niшto. Прашањето e kako nekj koj e niшto moжe da bide neшto…naшiot uчesnik e totalno zbunet, napnat и nervozen.
Gi ima site simptomi na moderna anksioznost и depresivnost…so blaga paranoidnost.
Od taa priчina a и da go ispolni vremeto na isчekuvaњe …da se bide neшto….gi poseti site subspecijalisti koj potvrdija deka nema seriozni promeni na nitu eden organ….шto kaжuva deka samo onoj organ do koj nikoj nema pristap e somnitelen.
Oчi vo oчi so sebe si
Hamlet чeka da bide povikan da go dava svoeto iskustvo besplatno….no nikoj ne se povikuva na nego….dramata seuшte ne e do taa toчka da se poednostavat problemite и da se najde univerzalnosta na site чoveчki maki….Uчesnikot celosno e soжivean so ulogata na ,,жrtva na sudbinata da se bide niшto,, I prevrtot kojznae dali и voopsto ke nastane vo ovoj naш obid da ja sledime dramata……
Nie sme na zaminuvaњe od ovoj navidum beskoneчen sluчaj…
I koga ….gledaj чudo
Niшtoto и neшtoto se edno isto, biduvaњeto bilo pred niv rodeno и najvaжno….da se bide.. . . . . toa e neшto…mu teknuva na uчesnikot….i tuka ognometi и penlivi vina za otkritieto….migovi na otkrovenija и euforii……hamlet sepak zadovolen..o оd svojata uloga….na potшepnuvaч….
Da se bide…..ne e  instant kategorija и momentalno raspoloжenie….mu teknuva na uчesnikot.
Ke mora da razmisli kako da go prodolжi efektot na postoeњe ..do beskoneчnost….no da se otkrie beskoneчnosta…znae deka mu preostanuva celoto negovo vreme na usluga….
Go ostavame uчesnikot vo negovata vremenska laboratorija da ja otkrie beskoneчnosta.. a nie zaminuvame kako vo onie romantiчni vremiњa na dvoboite koga edniot moraшe da bide pobrz od drugiot…..odlukata e donesena…dvajcata se mrtvi .

понедељак, 24. јануар 2011.

АРХЕОЛОГИЈА НА ЧУВСТВАТА

Се погледнале облаците во морето и си помислиле "колку убави облаци".Си завидуваат самите на себе си.
Нашето божемно лице никогаш не се видело себе си освен во огледало.Затоа тоа за себе си мисли дека е одразот во огледалото.Убавината и грдотијата,лошото и доброто,се што гледаме -тоа сме ние.Ние сме чувство фатено во стапицата на времето,кое себе си се нарекува реалност.Кога реалноста е заробена од некое време чуваствата излегуваат од урнатините и стануваат артефакти кои ќе ни помогнат да ја склопиме прасликата (за тишината)Само со археологијата на чувствата ние можеме да се одбраниме пред судот на историјата и да бидеме ослободени од затворот на времето.Надвор од времето ние сме едно и таму нема огледала ниту илузии.
Вечноста не пати од расцепеноста на разумот..од самиот себе си.Но додека вечноста е ,,ТАМУ,,....ние сеуште сме ,,ТУКА,,

уторак, 18. јануар 2011.

СЕКАДЕ,СЕГА И СЕКОГАШ

Живот во познат град

Не е едноставно да живееш во познат град.
Сите мотиви се исцрпени.
На крај живееш од мотивот ,,за инает,,...и тоа на кој друг ...ако не на себе си....
Гневен си на себе си заради сите познати агли и свиоци ....на патеките по кој можеш да стигнеш до некаде.И заради константната бројка на лицата кои ќе ги сретнеш на разминување (ни помалку ни повеке ...19...ипол...оваа половина незнам како излегува во збирот...но секогаш во математиките се покажува нецелосноста на минувачите)...И заради немилосрдните божемно љубезни прашања на загрижените за тебе сограѓани.А најмногу заради немоќта тој град да го напуштиш...од проста причина што ти се мешаат мотивот да истраеш и мотивот себе си да се измачуваш сакајќи да ја одржиш сликата на лојален.А за таквите лојални мазохисти кои мислат дека вежбаат трпение,познатиот град нема ниту психијатри доволно стручни да те избават од безизлезот,зошто за нив твојата состојба не е дијагноза туку сигурен и мирен живот.

Живот во помалку познат град
 
Си мислиш дека е интересно да живееш во помалку познат град.Се шеташ по тротоарите со отворена плуќа дишејќи издувни гасови...а мислиш дека си на планина.Ги гледаш луѓето право во очи и нивниот туп ,незаинтересиран и отсутен поглед ти се чини дека е поглед вперен во царството на свежите идеи и креативниот поглед на животот.Ако некој на минување во бркотницата те запраша со извежбана учтивост , како си,одговараш со таква концентрација како да побарал да напишеш вовед за автобиографија.Фасадите на зградите ти се чинат како некој постојано да ги освежува. Навечер кога треба да заспиеш,и го прелистуваш богатиот дневен репертоар на настанани...се обидуваш да ја прикриеш болната празнина во срцето.....на никој и ништо.Во помалку познатиот град има помалку и повеќе познати психијатри на кој немаш пари да им платиш да те убедат дека таа празнина се вика слобода.

Живот во идеалниот град

Тој град е твојот стан.Ти ги познаваш сите пукнатинки на ѕидовите,мирисот на собите,мебелот и постелата во која секоја вечер легнуваш.Ја знаеш температурата на водата од чешмата,во секој дел од денот и аголот на светлината во сите годишни времиња.Во овој град ги среќаваш оние кои имаат пристап во твоите мисли на ваков или онаков начин.Со нив застануваш или се разминуваш зависно од тоа дали ти сакаш да се задржиш во мислите на некој или да го одминеш.Во тој град архитектурата ја правиш ти,ти ги смислуваш ликовите и ти ги пишуваш сценаријата и дијалозите.....таму си сам со себе си и разбираш дека единствениот град кој постои е оној во твојот ум,и за сите недоследности си виновен ти.Тогаш не ти преостанува ништо освен да го промениш концептот на твојот ум и да живееш секаде,сега и секогаш.