недеља, 23. новембар 2014.

ПОДАРОК

подарок спакуван во ливче
од изеден бонбон
хухнат трипати
биди биди биди
биди тоа што си....
го одмотуваш ливчето
и во празната длапка
на местото
кај што лежел бонбонот
ти го гледаш
својот сон
толку жив...животен...живот
подарен

субота, 08. новембар 2014.

СЛОБОДЕН ПРИСТАП (нема пасворд)




Негде сум си го затурила клучот

Од  вратата на светот на идеите

И сега неможам да влезам

А требаше да земам една идеја....

Не ми текнува што беше..

И кај ми е клучот...

Чекај..кај го ставам обично и кога последен пат го користев..

Обично клучеви ставам на полицата до влезната врата,

Не е таму.

Или во некој џеб,во ташна ...не не е таму.

Чекај кога последен пат го користев?

Кога?...аа ми текна

Влегов таму пред малку

Ама чекај...па не отклучив, отклучено си беше...

Да бе па таму пристапот ми беше слободен

Немаше никаков клуч...

Јас па јас...

Умот ми беше заклучен ..не светот на идеите..


субота, 01. новембар 2014.

ОДНОВО


Некој сум

Кој се шета покрај оваа река.

Некој кој се чеша

По студениот образ,

Кој молчи,

Рамномерно чекори.

Некој кој ги загледува

Овие карпи

И им кажува

добровечер.

Кој си замислува желба

Кога ќе види како се пали

Првата улична светилка.

Некој кој

Одоко погодува

Колку чафки има на тополата,

Кој трепери заедно

Со последните лисја на гранките.

Некој кој диши

И ги слуша сопствените стапки.

Некој кој не се препознава самиот

За одново да се запознае

Како  нов непознат

Сега откриен некој

Кој си кажува срдечно здраво

.....себе си



Photography: GREGOIRE ALEXANDRE