ПОЧИВАМ ВО МИР
Понекогаш,си почивам во мир.
Не чекам тоа
да ми го посакаат
постхумно.
art by Cécile Veilhan
МЕДИТЕРАНСКА ПРИКАЗНА ВО ФЕБРУАРИ
Популарни постови са овог блога
ПАТУВАЊЕ НИЗ ВСЕЛЕНАТА
Тато ,тато кога ке пораснам голема јас сакам да бидам космонаут. Ти си космонаут,сине. Засекогаш ли можам да останам космонаут, тато? Засекогаш...сине. Тато ,тато.. а кога ќе можам да појдам во вселената Ти си во вселената....сине. Вселенска станица ,,Мир,, .
СВРТЕНИ КОН СОНЦЕТО
Утро е.Ние сме веке на нозе.Растрчани сме по станот....алиштата се ставени во торба.Летаат зборови низ просторот и се плетат низи од план чиња и договори.Си ги пребројуваме мислите.Се од предвиденото е во колата,спакувано,и ние тргнуваме.Го предвидовме топлиот ден и затоа тргнуваме наутро.Патот е краток,но пејзажите кој ни ги нуди Овчеполието се за мене нужни знаци на животот.Летото е во својот зенит.Јули.Штурците уште рано си ја почнале со песна.Ние сме на пола пат,среде поле со сончогледи.Умните главички свртени сите кон сонцето.Рој пчели го посетиле утрово веселото друштво,и се работи со полна пареа....се собира мед.ТУКА Е ЖИВОТОТ.Околу снопови со сено.Жетвата е завршена.Небото е сеуште сино,наскоро синилото ќе побели,од јаката светлина Се напивме слики ова утро.Го продолживме патот покрај тутунските полиња,веке се берат првите листови.Пазарот крај патот е преполн со плодови.Се е на своето место.Овие пејзажи ги следам низ сите сезони,преку целата година.Нивнат...
Коментари
Постави коментар