ИЗМИСЛЕНА

Многу паметно девојче беше, бубалка. Што му стана, нешто и штракна во главата... Тоа од читањето, од книгите и е.. забега... Аман,аман... отиде со умот.... верува во чудни работи, подетинува, се смее многу често. Само за некои ,,убави мали нешта,, зборува, ко ќора да е, ко да не гледа. Во кој свет живее... Не мисли лошо или не обрнувај внимание на тие мисли кои те немират. Е ајде де сега, што и е? Луѓето умираат, ај седи мирен да те видам. Не ...не итно и треба помош лечење... не е здраво... Од кај и е бе таа причина за радост? можела да седи на ветерот и да ужива како да е на море... Како па да не, болни фантазии. Луѓе гладуваат таа лета со умот. Сонцето правело шари од сенки и светлинки на ѕидот низ ролетните ветерот ја движел таа слика.... во  летното пладне мирисало на лубеница.. Да бееее, нема грешка, светот тоне, ние ќе гледаме во сенките на ѕидот Не.... девојчето целосно отишло... господ напомош... иде крајот... тоа е знакот....

Секој ден пред совеста ги изведувам сите лица на неговото височество егото, кое блешти од ефекти на огледала. Тешко крај да му фатиш ако редовно не лустрираш се и сешто што се покажува на екранот на свеста, од оние најнаивните ликови до оние најстрашните. Има побуни и стравови тешки има. Во тие мигови црвенкапче во устата на волкот ја гледам, Франкенштајн, Дракула и баба-роги многу има... Ама затоа, момент потоа ги ставам нозете на столче додека седам на балконот дишам гледам во зелено и единствено на кое мислам е: дали да ставам босилек во салатата и која од трите праски да ја изедам. * Lustracija ( lat. lustratio od glagola lustro – rasvijetliti) [1] izvorno je pojam iz starorimske religije koji je označavao obredno čišćenje od grijeha, ispitivanje savijesti i pomirenje . [1

Двапати имам пробано да бидам машко во раните години. Еднаш мочав стоенката и еднаш се бричев со затворена бричалка, на татко ми. Си имам замислувано и желба на трепка ху-ху да бидам маж на пет минути за да видам како е. Многупати несакав да сум жена. Викаше баба ми: "кога се раѓа женско и стреите плачат".. Но кога несакав да сум жена, несакав ни да сум маж. Маж не ми беше замена  за ,,недостатоците на жена,, Тогаш воопшто несакав да сум. Маж не ми менува жена ни жена не ми менува маж. Не ми стојат наспроти. Маж и жена ми се заедно, секогаш едно. Кога сум, сум. И жена и маж сум. Кога не сум, не сум. Бидувањето е или не е. photo: David Bowie as Tilda Swinton, with Tilda Swinton as David Bowie by Jeff Cronenweth

Не повеќе Од   тоа да си следиш Како си зори,мугри,утри Како си пладнува Како си полпладнува Kако си квечери Како си заноќува Како клопчето од бело во црно се замотува.... И еве го Најдено она што не е ни изгубено.....

Добро, знам. Се знам. Знам дека ова ќе помине, дека поминуваат и убавите и неубавите нешта поминуваат. Дека нема разлика, и дека се едно е. И знам дека понекогаш боли и дека и тоа ќе помине, знам. Дека се ова овде Е привид, кој ке мине и дека непријателот не е однадвор, знам. Дека сето е одвнатре, од природата на умот, како во филмско студио, во кое се проектира   различни филмови. Знам. Знам дека тој создава реалности Во кои ние се нарекуваме себе си-јас, додека не сватиме дека сме заробени. И знам дека секој обид да се излезе од таа замка се чини невозможен, знам. Зошто тој ги има сите сценарија и контра сценарија и дека ја контролира оваа заложничка драма која самиот ја создава. Знам и дека љубовта е клучот , со кој се отвараат вратите на срцето каде влегува преплашениот ум да види дека нема заговор против него. И дека таму целиот бива стопен во едното, знам. Се знам. Но се д...

Понекогаш мислам дека сум збор вселен во тело, ни маж,ни жена... Понекогаш мислам дека тој збор е тишина... понекогаш, кога не мислам. photo: Ashes and Snow-- Gregory Colbert

Мечтаење уште во првите тетратки испишани со полжавчиња и коси линии. Мечтаење во погледот фрлен меѓу две жици на бандерите, во чекалната за воз, во пет минути пред спиење, во соништата мечтаење. Мечтаење во точката на загледаниот поглед, во скршените садови за миење, во дремката за време на долгите предавања, меѓу полиците во библиотеките, во мирисот дојден однекаде, во потсетникот со телефонски броеви,адреси и родендени, во кутивчињата со свиткани ливчиња, школки од море и малечки фотографии, мечтаење... мечтаење.... Мечтаење во малите промени во распоредот на куќните предмети, во лавандата ставена во плакарот, во воздухот кој влегува преку прозор додека возиш, во сите празни куфери, во зачуваните билети, во прстот ставен на слепоочницата, мечтаење.... мечтаење..... мечтаење.... Мечтите се остваруваат...